دلواپسِ غربتِ من نباش
در این دیار
            پنجره ها
                    عادتِ دیرینه‌‌ای دارند
                                              به باران
و باران به خیسی خیابان
          و خیابان‌ها به آدم‌هایِ تنها
آدم‌هایی‌ که در تاریکی‌ شب می‌‌دوند
             تا زودتر به خانه‌های سردشان برسند
آدم‌هایی‌ که دردِ بیکسی خود را فراموش می‌‌کنند
و به عزیزشان می‌‌نویسند
             دلواپسِ غربتِ من نباش
اینجا بعد از تو
                پنجره
                      و باران
                               نزدیکترین‌ها هستند به من
و خیابان
         خیابان ... هنوز هم راهیِ است برای رسیدن 
بیا ...

:: نیکی‌ فیروزکوهی ::


کُ نج نوشت : درست است که مثلث شکل هندسی پایداری به نظر می رسد ,اما در روابط انسانی ناپایدارترین شکل است... !
:: مهدی ربی
| آن گوشه ی دنج سمت چپ
::


+ پیشنهاد آهنگ : نقطه پایان را با صدای گوگوش بشنوید.


وابسته ام کن
          گاهی‌ حتی نبودنت هم غنیمت می شود
همیشه گفته ام
                دلتنگی‌
                         سگ اش شرف دارد
به دلگیری غروب های جمعه

 

:: نیکی فیروز کوهی ::


میشود یک شب خوابید  


میشود یک شب خوابید

و صبح با خبر شد

غمها را از یک کنار به دور ریخته اند ؟

که اگر اشکی هست

یا از عمقِ شادمانیِ دلی  بی درد است

یا از پس به هم رسیدن های دور

یا گریه کودکی

که دستِ بی حواسش ، بادبادکی را بر باد می دهد

کاش می شد

یک صبح

کسی  زنگِ خانه هامان را بزند

بگوید

با دستِ پر آمده ایم

با لبخند

با قلب هایی آکنده از عشق های واقعی

از آنسوی دوست داشتن ها

آمده ایم بمانیم و هرگز نرویم

هیچکس نمی داند

چقدر جایِ شادمانی های بی سبب در دل نسلِ ما خالیست


:: نیکی فیروزکوهی ::