لعنت به تو
که بی رحم ترین
سلاحِ کشتار ِ جمعی ِ دنیا
چشم ِ توست
لعنت به تو
که نفرینی ترین
بوسه ی جهان را داری
لعنت به تو
که وقتی عاشق می شوی
به خودت هم رحم نمی کنی
و نفرین به من
که در برابر ِ همه ی اینها
تاب می آورم
ما
شیطانی ترین سرنوشتِ عاشقانه را
به خدا
تحمیل کرده ایم
:: افشین یداللهی ::
چشم هایم را می بندم
باران؛
شنیدنی ست ...
:: محمد رضا واحدی ::
کنج نِ ویس : این ریتم، ریتم از خود بی خود شدن است ..
باید دستهای باران را گرفت .. چشمها را بست .. دایره وار چرخید ...
عاشقِ عاشقانه هایتم پروردگارِ یگانه ام .. این شبنم های بوسه توست روی صورتم ...
در دنیا،
دو نابینا هست.
یکی تـو،
که عاشق شدنم را نمی بینی
یکی من،
که به جز تو کسی را نمی بینم !
:: جوزف لنون ::
تورو خواب دیدم ، تورویادمه
همون شب که لالاییِ مادرم ...
داره بوی عطرت بهم میرسه
توی خلوت کوپه ی آخرم
توروخواب دیدم , تورویادمه
دلم کفتراتو بغل کرده بود
یه گوشه توی دفتر حاجتش
یه شاعر نگاتو غزل کرده بود
دارم میرسم ، میرسه گنبدت
هوای چشام باز بارونیه
چرا حال اینجا یه جور دیگه ست؟
چرا عشق کم نیست ؟ ارزونیه !
ضریح تو نزدیکه راهش کمه
غریبی که ازراه دور اومده
نوشتن: به خورشید هشتم سلام
به پابوسیِ ماه دور اومده
مگه دست من میرسه دست تو؟
صف عاشقاتو ببین پرشده
خودآسمونم نشسته زمین
نگا کن نگا کن زمین پرشده
میشینم همینجا نگات میکنم
کنار زنی که شبیه منه
داره غرق تو میشه حس می کنم
تورو توی اشکاش صدا میزنه
سفر... روز آخر ... یه بغض عجیب
نگات میکنم بانگاهِ ترم
داری دور میشی .. دارم میرسم
توی خلوت کوپه ی آخرم
:: شبنم فرضی زاده ::
کُ نج نوشت : دل که راهی خراسان شد هوایی می شود ..
زائـــــر جــــامـــانده را شـــــور و نــــــوایــی می شـــــود
+ میلادت مبارک مهربانم
چشمم به حرف آمده
و بی قرار، لب
کی بشکند سکــوت مــــرا بی گدار، لب
تقدیم تو هزاره ی من! یک هرات چشم
نا قابل است سهم تو یک قندهار، لب
"بودا" دل من است که تخریب می شود
بوسه است مرهم دل ومرهم گذار: لب
می رقصمت چنین که تویی در نواختن
نی : لب،
کمانچه : لب،
دف و چنگ و دوتار: لب
در حسرتم که اول پائیز بشکفد
بر شاخه ات شکوفه ی سرخ انار - لب
:: سیده کبری موسوی ::
صرف فعل
"دوست داشتن"
بسیار سخت است:
گذشته اش که به هیچ وجه ساده نیستحالش
کاملن اِخباری ست
آینده اشهم شرطی ...
هرروز بیشتر دلتنگت می شوم ..
شبیه دختربچه ای که . .
تنها عروسکش را
گم کرده است.
:: پریشاد یوسفی ::
نشد به مهربانی ات شک کنم
نشد رسما برایت بمیرم
نشد دل آزرده شوی
از غروب ستاره ای دور و
تقصیر ها را من به گردن بگیرم
نشد در سایه ات پناه بگیرم از این همه سرما
نشد از این همه شب
خاطره ای بسازیم
بی خیال آرزوی صبح فردا
نشد ...
:: مریم نوابی نژاد ::
خودم را
بهتر ازكف دست
بلدم
چشم بسته می دانم
زير كدام درخت
بايد عاشق بشوم
اما...
گم ام می كنی
تا پيدايت می شود
و جایِ دستت روی
تمام درخت ها مانده
هميشه همين طوريست
تمام جغرافيای من
در يك پس كوچه
تو
گم می شود.
:: آزاد نوروزی ::
اتوبانها چه میفهمند
از اندوه زنی تنها
در حجم سپید یک ماشین
که فشار انگشتهای پای راستاش بر پدال
بستگی به شدت فشار بغض در گلویش دارد
اتوبانها چه میدانند
از خاطرات دو طرفهی
یک خیابان بلند
با چنارهای غمگیناش
که درست کمی پس از عزیمت تو
یکطرفهاش کردند ...
اتوبانها که نمیدانند
لختههای یاد تو
ماههاست
نومیدانه
در دهلیزهای قلب یک زن
به زندگانی بیمفهوم خود ادامه میدهند . . .
:: فاطمه حقوردیان ::
کُ نج نوشت : با تمام سرعتی که می تونستم پدال زدم مثل اینکه داشتم از اشتیاقش، پاکیش و از او فرار می کردم. زمان گذشت، زنهای بسیاری رو دوست داشتم... هنگامیکه آنها مرا در آغوش می گرفتند می پرسیدند که آیا آنها را فراموش نخواهم کرد؟ میگفتم: " آری،فراموشت خواهم کرد " اما تنها کسی که هیچوقت او را فراموش نخواهم کرد، کسی بود که هرگز نپرسید ...
::. مالنا - جوزپه تورناتوره .::
+ پیشنهاد آهنگ : خودزنی را با صدای رضا یزدانی بشنوید.
نباشی؛
برایِ من هیچ اتفاقی نمیافتد!
فقط موهایِ صورتم سفید میشود
موهایِ
سَرم میریزد
وَ
سال یکهو خیلی میشود.
:: افشین صالحی ::
وقتی دلی برای دلی تنگ می
شود
انگار پای
عقربه ها لنگ می شود
تکراریند پنجره
ها و ستاره ها
خورشید بی
درخشش و گُل،
سنگ می شود
:: نغمه مستشار نظامی ::
گاه آدم، خود آدم، عشق است.
بودنش عشق است.
رفتن و نگاه کردنش عشق است.
دست و قلبش عشق است.
در تو عشق می جوشد،
بی آنکه ردش را بشناسی.
بی آنکه بدانی از کجا
در تو پیدا شده، روییده.
شاید نخواهی هم .
شاید هم بخواهی و ندانی .
نتوانی که بدانی ...
:: محمود دولتآبادی ::
رفته بودی تو و دلمرده ز رفتار تو من
خوب شد آمدی ای کشته ی دیدار تو من
ستمت گر چه فزون است و وفا کم، غم نیست
کم کَمَک ساخته ام با کم و بسیار تو من
هر دلی نیست عزیز دل من، لایق صید
باش همواره تو صیاد و گرفتار تو من
این سه ارزانی هم باد الهی همه عمر
بخت یار تو و تو یار من و یار تو من
هیچ دانی که در این دوری یک ماهه چه رفت
یا چه دیدم ز غم و حسرت دیدار تو من
سال ها پیر شدم لیک جوان خواهم شد
لب نهم باز چو بر لعل شکربار تو من
:: عماد خراسانی ::
ما گذشتهایم ..
نه، از زمان سخن نمیگویم
و نه از عفو وُ بخشش، نه !
ما از جنگل،
به هوای یک درخت
گذشتهایم ...
همه ی دختران باید
شعری داشته باشند،
که برای آنان نوشته شده باشد
حتـا اگر لازم باشد برای این کار
آسمان به زمین بیاید !
بوسه نیست
دوئل فرانسوی ست
کافیست
لب برهم نهی
هر دو بر خاک افتاده ایم
:: صولت رضایی ::
می خواهم هوا باشم
هوایی که در آن سکنی می گزینی
حتی برای لحظه ای
می خواهم همانقدر قابل چشم پوشی
و همانقدر ضروری باشم
:: مارگارت اتوود ::
بعضی ترانهها
را
می توان
بارها و بارها
گوش داد
بعضی انسانها
را
میتوان
بارها و بارها
دوست داشت
:: ایلهان برک ::
بوی
صبح میدهی،
و گنجشکها
در خندههایت پرواز میکنند.
حسودیام میشود
به خیابانها و درختهایی،
که هر صبح
بدرقهات میکنند ...
حسودیام میشود
به شعرها و ترانههایی که میخوانی
- خوشا به حال کلماتی،
که در ذهن تو زیست میکنند!-
دلام میخواهد
یکبار دیگر
شعر را
خیابان را
تمام شهر را،
با کودک مهربان دستهایات
از اول،
قدم بزنم...
:: مریم ملک دار ::
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﺳﺖ
ﮔﺎﻩ میﺍﻧﺪﻳﺸﻢ
می ﺗﻮﺍنی ﺗﻮ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪی
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭی!
ﺗﻮ ﺗﻮﺍﻧﺎیی ﺑﺨﺸﺶ ﺩﺍﺭی
ﺩﺳﺘﺎی ﺗﻮ ﺗﻮﺍﻧﺎیی ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻛﻪ ﻣﺮﺍ
ﺯﻧﺪﮔﺎنی ﺑﺨﺸﺪ!
ﭼﺸﻤﻬﺎی ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ می ﺑﺨﺸﺪ
ﺷﻮﺭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﻣﺴتی
ﻭ ﺗﻮ ﭼﻮﻥ "ﻣﺼﺮﻉ ﺷﻌﺮی زیبا"
ﺳﻄﺮ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺍی ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﺎنی ﻣﻦ ﻫﺴتی!
:: حمید مصدق ::
:: فرهاد کامراننژاد ::
با تو بودن خوب است
تو ظريفی
مثل گلدوزیِ يک دختر عاشق
که دل انگيزترين گلها را
رویِ روبالشی عاشق خود ميدوزد
:: منوچهر آتش ::
از همین گوشه
که من نامش را
اول جهان می گذارم
تا تو
که نمی دانم کجای جهان ایستاده ای
فاصله
خوابی ست
که من آن را
شعر می نویسم.
:: جلیل صفر بیگی::
به دستان تو عادت کردم
این گناه است ولی ...
جان
تو عادت کردم ! جا برای من گنجشک زیاد است ولی ...
به درختان خیابان تو عادت کردم گرچه گلدان من از خشک شدن مــــیترسد
به ته خالــــی لیوان تو عادت کردم دستم اندازه ی یک لمس بهـاری سبز است
بس که بی پـــرده به دستان تو عادت کردم مانده ام آخر این شعر چه باشد ...
انگار
به ندانستن پایان تو
عادت کـــردم :: علی اکبر رشیدی ::
با همین دست،
زیبا هوای حوصله ابری است چشمی از عشق ببخشایم تا رود آفتاب بشوید دلتنگی مرا زیبا هنوز عشق در حول و حوش چشم تو می چرخد از من مگیر چشم دست مرا بگیر و کوچه های محبت را با من بگرد یادم بده چگونه بخوانم تا عشق در تمامی دل ها معنا شود یادم بده چگونه نگاهت کنم که تردی بالایت در تندباد عشق نلرزد :: محمد رضا عبدالملکیان ::متن کامل شعر در ادامه مطالب
تو
مثل بوی بعد از بارش
اولین باران شدید پاییزی میمانی
استشمام می شوی
من تـو را نفس میکـشم و میدانم
امشب
تمامـم احـساس خواهـد بود
بخدا هیـچکس
بدون بوی باران نـخواهد مرد
تنها
شاید
چند شبی
دلتـنگ و بـارانـی بـاشد ...
:: امین منصـوری ::
از قلبِ