پــــــــــــــــــــــــــــرواز روح

              یا چه کردم که نگه باز به من می‌نکنی

                                             تا ندانند حریفان که تو منظور منی

           تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی

                                         پادشاهی کنم ار سایه به من برفکنی

بنده وارت به سلام آیم و خدمت بکنم 

                                      تا بدان ساعد سیمینش به چوگان بزنی

مست بی خویشتن از خمر ظلومست و جهول 

                                         باغبان بیند و گوید که تو سرو چمنی

            غالب الظن و یقینم که تو بیخم بکنی

                                      سعدیا چرب زبانی کن و شیرین سخنی

:: سعدی ::