گل در بر و می در کف و 

                 معشوق به کام است

سلطان جهــــــــانم به چنین روز غلام است

گــــو شمع میارید در این جمع کــه امشـــب

                             در مجلس ما ماه رخ دوست تمام است

در مذهب ما باده حلال است ولیکن

                          بی روی تو ای سرو گل اندام حرام است

گوشم همه بر قول نی و نغمه چنگ است

                     چشمـــم همه بر لعل لب و گردش جــام است

در مجلس ما عطر میامیز که ما را

                   هر لحظه ز گیسوی تو خوش بوی مشام است

از چاشنی قند مگو هیچ و ز شکر

                   زان رو که مرا از لب شیرین تــــو کـــام است

تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است

                         همواره مــــــرا کوی خرابات مقــام است

از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ است

                         وز نام چه پرسی که مرا ننگ ز نام است

میخواره و سرگشته و رندیم و نظرباز

               وان کس که چو ما نیست در این شهر کدام است

با محتسبم عیب مگویید که او نیز

                          پیوسته چو ما در طلب عیش مـدام است

حافظ منشین بی می و معشوق زمانی

                           کایام گل و یـاسمن و عید صیـــــام است

 

:: حافظ ::


+ با صدای مهسا وحدت بشنوید.